مذكور شد ، اگر وقت تو وسعت داشته باشد . مترجم گويد : « ببايد دانست كه شيخ المحقّقين مترجم « اربعين » - خلّدت ظلال افضاله الى يوم الدّين - در حاشيهء كتاب « جامع عبّاسى » ذكر كرده‌اند كه : شيخ مفيد - طاب ثراه - در كتاب « مقنعه » نقل كرده است كه : اولى آنست كه بعد از فراغ از نماز مغرب بلافاصله شروع در نماز نافله كند قبل از تعقيب . و شيخ شهيد - قدّس سرّه - در كتاب « ذكرى » مىگويد : افضل مبادرت به نافلهء مغرب است قبل از همه چيز ، به واسطهء آنكه روايت شده است كه : وقتى كه خبر تولّد امام حسن عليه السّلام به پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيد دو ركعت نماز به جهت شكر آن كردند بعد از نماز مغرب ، و چون خبر ولادت امام حسين عليه السّلام رسيد دو ركعت ديگر بعد از آن گزاردند ، و بعد از آن مشغول به تعقيب شدند . و از اين دو روايت فهم مىشود كه بر تسبيح فاطمهء زهرا - صلوات اللَّه عليها - نيز مقدم داشتند ، نهايتش اين روايت ضعيف است و معارض است به حديث صحيح ديگر كه متضمّن امر به تسبيح زهراست قبل از آنكه پاها را حركت دهد از نماز فرض . يعنى به همان نشستنى كه سلام داده است قبل از آنكه تغيير وضع پاها بدهد تسبيح بگويد - و اللَّه أعلم » . [ اهميت نافلهء مغرب ] و در باب گزاردن نافلهء مغرب مبالغهء بسيار و تأكيد بىشمار از ارباب عصمت سلام اللَّه عليهم وارد شده است . از آن جمله روايت شده است از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت به حارث بن مغيره فرمودند كه : لا تدع اربع ركعات بعد المغرب في سفر و لا حضر ، و ان طلبتك الخيل . يعنى : « ترك مكن چهار ركعت را بعد از مغرب در سفر و در حضر اگر چه گريخته باشى از اعدا و ايشان در طلب تو باشند » . و مكروه است حرف زدن ميانهء نماز مغرب و نافلهء آن ، و در روايت خفّاف كه از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده است دلالتى بر كراهت آن هست . و روايت كرده